İş, Aş


Çok yakın bir zamanda Samsun’da kaybettik bir hemşehrimizi…

Avucunda “İş, Aş” yazıyordu.

Düşünebiliyor musunuz? 

Nasıl dayanılmaz olaylar yaşadı kim bilir?

Tahmin bile edemeyeceğimiz bir boyutta demek ki; canına kıydı…

Pandemi tüm dünyada normali altüst etti. 

Bizde zaten bir ayağı çukurda bir düzen vardı. 

Tamamen yıktı geçti…

***

Evde kal…

Ocağı yanmayan, doğal gazı sadece cebi yakan, suyu çaktırmadan her ay zamlanan o evde.

Haber alabileceğin hiçbir şeyin olmadığından boya tezgahını kapıp ekmek peşine koşmak için çıktığın o evde…

***

Suriyelilere 35 milyar dolar harcadık...

Tunus'a 5 milyon dolar aktardık...

Bilmem kaç ülkeye daha nakdi yardım yaptık… 

Bilmem kaç ülkeye kaç milyon maske ve temizlik kiti gönderdik.

Gönderdiniz göndermesine de bir dönüp baktınız mı bu ülkenin vatandaşının “şahlanan ekonomi”den haberi var mı?

5 milyon yeni işsizimiz var…

Kahvehaneler kapalı...

Restoranlar kapalı...

Kafeler kapalı…

Açık olan iş yerleri sadece mutfak masrafları için çalışırken,

Çiftçi hacizli kredisine traktörünü kaptırmamak için çırpınırken,

Esnaf korkudan atamadığı yazar kasası ile tam takır kepenk kapatırken,

Kirasını ödeyememekten, çocuğuna harçlık verememekten, ağzına bir lokma koyamamaktan intihar edenler varken,

Ekonomik buhranın pençesinde sadece hayatta kalabilmek için mücadele veren yüzlerce Türkiye Cumhuriyeti vatandaşı varken vatandaşın parasını nasıl sorumsuzca harcarsınız?

Verdiğiniz 750 TL ile hangi esnaf hangi kirasını ödesin?

Hiç utanmadınız mı esnaf yardım hesabını yaparken?

Hiç bakmadınız mı enflasyonun iş yeri kiralarına olan yansıması ne kadar oldu?

Eliniz hiç mi titremedi milyar dolarları saçarken, vatandaşınızı kuru ekmeğe mahkum ederken?

Hiç mi içiniz sızlamadı intihar edenleri gördükçe?

Musallada yatarken “Helal Olsun” diyenler haklarını size helal edecek mi?

Daha sayısız soruları buraya yazmaya, içimi dökmeye kalksam sayfalar yetmeyecek...

Vatandaşın affetmeyecek.

Tarih affetmeyecek...