SEVGİ!


Sevmek denince insanın aklına ne gelir, sizin aklınıza ne geliyor?

Yaşama sebebimiz olan Rabbimiz, annem, babam, kardeşlerim, çocuğum gibi binlerce başını hatırlayamadığınız cümleler gelir.

Ne garip ki bu cümlelerin başı olmadığı gibi sonu da olmaz. 

Sevginin var olmasının tek sebebi hislerimizdir.

Her insan başka algılar sevgiyi…

Sevme şekillerimiz farklıdır.  

Kimi dışa yansıtır sevgisini, kimi hiç belli etmez.

Bence sevgiler dışa yansımalıdır.

Ben duygularımı saklayamam.

Seviyorsam eğer hal ve hareketlerim ele verir.

Annem, babam, kardeşlerim, çocuklarım, dostum, eşim, vesaire…

Benim aklıma gelen, ruhumla çelişir.

Eğer çıkmaksa sevgi karanlıktan, niçin var olmuştur karanlık?

Belki var oluşunun sebebi sevgiden geçmektir.

Sevgi yalnız içindeyken, yaşarken güzel ve aydınlık olur.

Belki bitişinde bıraktığı tek şey karanlıktır.

Mutlaka sevdiklerimizden ayrılacağız.

En kötüsü ölümdür.

Mantıklı düşününce aslında ölüm bile güzeldir. 

O çok sevdiğimiz yaratana kavuşacağız.

Bizim içinden çıkmaya çalıştığımız şey sevginin ardında kalan posasıdır.

Sevgiyi sevgiyle yenmeye, bu duygudan kurtulmaya çalışanlar farkında olmadan sevgiye atıyorlar kendilerini.

Asıl zorluk, gördüğünü görmemiş saymaktan geçiyor olmaları aslında.

Birçok şeyin bitmeye, eskimeye başladığını görüyor ama hayatımızı her şey yolundaymış gibi yaşamaya devam ediyoruz.

Kalbimizin kanadığını görüyor da bir şey yokmuş gibi yapıyoruz.

Çünkü hala bazılarımız bizi yaşatan şeyin ne olduğundan habersiz ve farkında olmadan yaşıyoruz...

Bence bizi ayakta tutan sevgidir.

Her şey farkında olmakta gizli.

Bizim fark edip, bizi biz yapan şeylere sahip çıkmamız gerekmez mi?

Bizi biz yapan sevgiyi kim veriyor bize.

Kimle daha mutluyuz.

Kimin sevgisi olmazsa kimi sevmeden, görmeden yapamayız.

Kalbimize huzur veren nedir?

Kim sizi sizden daha iyi tanır, kim sizi sizden daha çok sever, siz kimi kendinizden daha çok seversiniz?

Düşünün hadi.

Cevabını bulunca hayatta iken kıymet bilin, sevdiklerinize sımsıkı sarılın ona sevdiğinizi söylemekten çekinmeyin.

Ama önce yüzleşme zamanıdır.

Kendimizle yüzleşip iç hesaplar bittiğinde sevgiyi gerçek bedeniyle göreceğizdir.

Bu beden ruhumuzu kirletene dek aynı gençlikte yaşamaya devam edecektir.

Duralım ve düşünelim…

Kağıt kalem alın elinize aklınıza gelenleri bir yere not alın.

Sevmek denince aklınıza ne geliyor?