SAHİP OLDUĞUN TEK ZAMAN


BIRAKIN geçmişe, sıkıntılara takılıp hayatı yaşamayı…

Zaman akıp geçiyor.

Bakın dün bir ölüm haberi daha aldık mesela…

Senin için ben, benim için sendin ölen.

Hayat yolu hepimiz için kısalıyor besbelli…

Birer birer gidiyoruz ardımıza bakmadan...

Düşünsenize dün, o da nefes alıyor…

Yarın, öbür gün neler yapacağını düşünüyordu belki de...

Bak!

Ne olduğunu bile anlamadan…

Çekti, gitti!

Bilebilir misiniz sahi?

Yarın sıra hangimizde?

Kum saati her birimiz için ayrı ayrı işlemekte…

 

 

Şimdi iyice bir bakın resme…

Üst tarafta boş bir kısım var, gördünüz mü?

İşte, orası geçmişiniz…

Artık doldurmanız mümkün değil.

Alt tarafta yaşanmışlıklarınızla doldurduğunuz kısım var.

Orası da size ait değil artık.

Çünkü yaşandı ve bitti!

Ne hatalarınızı düzeltebilir…

Ne de iyi yaptıklarınıza yeni iyiler katabilirsiniz.

Dedim ya, geçmiş...

Siz ilgilendiren saatin dar kısmandan akmakta olan kum…

Orası bugün…

Geç kalmadan…

Keyfini sür, sürebildiğin kadar...

Akan her kum taneciği, tükettiğin hayatın ta kendisi…

Yarın, öbür gün ya da bir ay, bir yıl sonrası...

Sıra sana gelecek hiç şüphe yok.

İyi insandı diyecekler.

Belki başka şeyler senin düşünemediğin...

Yüreğindeki karanlıktan…

Gözlerinden akıttığın gizli yaşlardan kimsenin haberi olmayacak, unutma!

Çoğu zaman yalnızdın, bir başına…

Hatırladın mı?

Çok arzu etmiş ama başını koymamıştın kimsenin omzuna!

Onun için sen gel, bugüne…

Sahip olduğun ana bak!

Bugün dediğim, şu an…

Yaşadığın andır.

Sayılı anlarınızı güzelliklerle ve mutluluklarla yaşamanız dileğiyle…

İyi hafta sonları…