Savaşın Büyüttüğü Çocuk Abdullah

Türk toplumundan mültecilere yönelik ağır tepkiler gelirken Samsun'da yaşayan Afgan bir aile çöp toplayarak hayatlarını sürdürmeye çalışıyor

Onlara yaşatılan zulüm, insanlık tarihinin en kanlı toplama kamplarını aratma­yacak büyüklükte. Ülkeleri yangın yeri. Yürekleri de öyle. Ülkelerinden uzakta dilini bilmedikleri bir ülkede yaşam mücadelesi. Aralarında Türkçe bilenler çok az. Bu yüzden dertlerini anlatmakta oldukça zorlanıyorlar. Yokluğa, sefalete bir de 'dilsizlik' ekleniyor.  Eski Adliye yakınında objektiflerimize takılan bu görüntü yürekleri parçaladı. Oyun oynaması gereken yaşta babası ile çöp toplamak zorunda kalan Afganlı Abdullah. Henüz 9 yaşında. Küçücük bedeni ile çöp toplama aracını omuzlamış, evde bekleyen ailesi için babası ile yollara koyulmuş. 

DOKTOR OLMAK İSTİYORUM

Küçücük bedeni ile çöp arabasını omuzlayan Abdullah Türkçe'yi iyice öğrenmiş. İlkokul 2. sınıf öğrencisi olduğunu söyleyen Abdullah, büyüdüğünde doktor olmak istediğini söyledi. Türkiye'yi çok sevdiğini söyleyen Abdullah, "Okuldaki Türk arkadaşlarım bana çok iyi davranı­yorlar. Onları çok seviyorum. Okula gitmediğim zamanlarda babama yardım ediyorum" dedi. Afganistan'daki savaştan ailesiyle birlikte kaçarak Türkiye’ye sığınmış Feyz Muhammed. 3 çocuğu var. Türkçesini oldukça ilerletmiş ve ailesini çöplerden atık maddeler toplayarak geçindirmeye çalışıyor. 

DİLENMEKTENSE ÇÖP TOPLARIM

Oğlu ile ailesini geçindirmek için yollara koyulan Feyz Muhammed 2 yıl önce Afganistan'dan kaçarak Türkiye'ye geldiklerini söyledi. Çöp konteynırlarından gün boyu atık plastik, karton, kağıt toplayarak 30-35 lira para kazandıklarını söyleyen Muhammed, "İşim yok. Devletten hiçbir yardım almıyoruz. Ailem için bu işi yapmak zorundayım. Dilenmektense çöp toplarım, ailemi geçindirdim" diye konuştu. ‘Savaş bitince dönecek misin?’ diye sorduğumuz Muhammed, 'Dönmeyeceğim. Savaş ülkeyi bitirdi. Hiçbir şey kalmadı’ dedi.