Bir Umut Bile Kalmadı!...

Hatırladığım ilk yılbaşının ortalarında savaş vardı...

1974 Kıbrıs Harekatı!..

Tabi;

Garibanlık, yokluk!..

Grevler, kuyruklar, stokçular!..

Yamalı pantolonlar,

Pençelenmiş ayakkabılar!..

Gaz lambasının etrafına dolanmış,

Kanevçenin kasnağından ekmek parasına katık yapan kadınlar!..

Ve bunun yanında;

O ıslanmış sokaklarda;

Saygı, sevgi hiç eksik olmadı..

AİLE,

AİLELER vardı!..

Her şeye rağmen de komşuluğun ön plana çıkarttığı, insanlık!..

***

1980'e kadar da uzayan TERÖR!..

Memleketi kurtaracak olan,

Solcu, sağcı, islami kesimimin amansız mücadelesi...

Kardeş kavgası!..

Yine;

Garibanlık, yokluk!..

Grevler, kuyruklar, stokçular...

Şaşılacak bir şekilde;

İnatla devam eden saygı, sevgi!..

Karma karışık bir yapının içerisinde;

Yoksulluğun perişanlığındaki ailelerin paylaşma gayreti...

Unutulmayan;

İnsanlık!..

Kapısını çaldığınız her kapıdan,

Bir tas çorbanın ikram edilebileceği düşüncesi...

GÜZEL ve ÇİRKİN'in kol gezdiği bir dünya!...

***

Ve bu dünyada 1980'den sonra,

Askeri Anayasa ile gelen DEMOKRASİ!..

Mantığın kabul etmediği kalkınma hamlesi!..

AKABİNDE;

Hayali ihracaatlar,

Yeni zenginler,

Bankerler,

Bankerzedeler!..

Bir çırpıda köşeyi dönen çaycılar,

Köşeye sıkışan işadamları!..

İşte tam burada;

Garibanlık, yokluk denilen kavram sözüm ona sınıf atladı...

ORTADİREK oldu!..

Grevler kısmen kalktı,

Kuyruklar unutuldu,

Stokçular evresini tamamladı...

Gel gelelim ki;

Saygı,

Ayağa düşmüş;

Sevgi ise pastanelerde liselilerin arasına kıvrıldı...

AİLELER yavaş yavaş tarumar oldu!..

İNSANLIĞIN önüne gecelik faiz geçti...

Uzatmayalım;

Yıl 2016'ya doğru yol aldı!..

Taaa;

Kıbrıs Harekatında başlayan,

Bir avuç fındık,

Üç-beş cevizin yanındaki kurtlu elmalarla süregelen yılbaşı kutlamamız,

Bugüne kadar uzandı...

Fakat;

Geçen süreç hiç bir şey kazandırmazken,

Aksine;

Elimizdeki bütün değerleri sildi süpürdü...

Saygı kalmadı,

Sevgi;

Çıkar ilişkisine dönüştü...

Baba-oğul,

Ana-kız saç baş yoldurdu...

AİLE yaşamı;

Dağıldı gitti...

İnsanlık!!!!!!...

ÖLDÜ!..

Kadınlar dövüldü,

Cinayete kurban edildi...

Çocuk istismarları ayyuka çıktı...

Uyuşturucu kol gezdi...

Hırsızlık sıradan hal aldı...

Arsızlık;

Övünülür oldu!..

Anlayacağınız;

Dünyanın cılkı çıktı...

Bunun yanında;

Memleketin içi karıştı,

Savaş mağdurları,

Bir dilim ekmek için kapımıza dayandı...

Hemen her yerde terör belası hakim oldu...

Yanı başımız;

Savaş çığlıkları atan manyaklarla doldu...

Açlık,

Savaş,

Yokluk ve Terör başımızdan hiç eksik olmadı...

Kala kala;

Bir umut kaldı!..

O'nu da piyangoya bağladılar!..

Eee be güzel kardeşlerim!..

Vaziyet değişmeyecekse;

Ben ne diye,

Yeni yıl için sabahlara kadar sarhoş olayım!..

Midem bulansın,

Başım ağırsın!!!..

Savaşlar mı bitecek,

İnsanlık eski halini mi alacak?..