Bazen düşünüyorum da,
Şu sokak hayvanlarına verdiğimiz,
SEVGİNİN,
SAHİPLENMENİN,
ACIMA DUYGUSU'nun yarısını
kendi ırkımıza versek,
Acaba İNSANLIK adına ne olur du?..
Yine;
Bir 'Hiç' yüzünden kavga eder miydik?..
'Baktın,
Omuz attın, küfür mü ettin' diye,
kim kime bıçak sallar...
Veya ölümüne neden olurdu?..
SOKAK ÇOCUKLARI,
KİMSESİZLER,
TERK EDİLMİŞLER...
Ya da;
ENGELLİ diye hor görünenleri DIŞLAR, öteler miydik?..
Yoksa;
Önce 'İNSAN' der, sever kucaklar mıydık?..
Görünür de 'EVET'
Severdik de, kucaklardık da!..
Peki;
Hayatın gerçeğinde!!!..
Haaaa!..
Hayatın gerçeğinde,
İş değişir!..
Öncelikle;
Dünyanın bize yetmeyeceğine inanıp,
Hep;
Daha fazlasının savaşını veriyor olmamızdan dolayı acımasızlaşırız...
Haliyle;
Birbirimize karşı ne SEVGİMİZ,
Ne de SAYGIMIZ kalır!..
Ve biz buna;
KOMİK DE OLSA,
Yaşam savaşı deriz!..
Hakkımızmış gibi;
'YAŞAMAK İÇİN öldür...'
'Yok et...'deriz!..
AMA insanız!!!!!!!!..
Bakın!!!!!..
Türkiye Sakatlar Derneği Samsun Şube Başkanı Av. Mehmet Yılmaz;
Yapılan bir araştırmada,
Toplumun yüzde 70'inin engelli komşu istemediğini,
YÜZDE 57'sinin ise 'Engelliler ayrı okullarda okusun' dediğini ortaya çıkarmış!..
Düşünün;
Samsun'da 175 bin,
Türkiye genelinde 10 milyonun üzerinde ENGELLİ kardeşimiz var..
Ve biz;
Bu insanlarla birlikte yaşamayı istemiyoruz...
İşte biz;
Bu kadar aşağılık bir hale geldik...
Hayvanlaşıyoruz DİYECEĞİM,
Sahibine olan sadakati ile dikkat çeken,
Adına filmler yapılıp,
Japonya'da heykeli dikilen Hackiko’ adlı köpeğin hikayesini biliyorum!..
Yani;
Hayvanlar ayıp olur!..
Evet!..
Galiba bu konuda söylenecek söz yok!..
Ne diyeyim;
Allah sonumuzu hayretsin!..
Neticede;
Kıyamet alameti gibi bir şey bu!..
Yorumlar
Kalan Karakter: