Kupanın tadı tuzu kayboldu

2026 Dünya Kupası’nda sona yaklaşıldı. 
Takım sayısının fazlalığı, maçların gece ya da sabaha karşı oynanması özellikle Türkiye ve yakın coğrafya ülkelerinde seyir sayısını azalttı.
Maçların futbol açısından kalitesizliği seyir zevkinin altında kalmasına neden oldu.
Bizim için kupa 10 gün içerisinde sonlandı. Üç maçta alınan sonuçlar ikinci tura çıkmak için yeterli olmadı.
Büyük umutlarla gidilen şampiyonadan büyük bir başarısızlıkla dönüldü. Bunun sorumlusu olanlar kıllarını bile kıpırdamayıp yüzsüz bir şekilde görevde kalmayı sürdürdü.
Ne de olsa eleştirilerin dozu azalmış, bu durum onların işine gelmişti.
Ne de olsa halkın hafıza kısalığı vardı yanlarında. Çabuk unutan bir topluma sahip olmanın avantajını kullanıyorlar.
Ne federasyon ne de bu utancın mimarı teknik direktör halktan özür bile dilemedi.
Hala nemalanmaya devam ediyorlar.
İşin tuhaf olan yönü ise bir Allah’ın kulunun hesap sormaması…
Türkiye gibi kupaya veda eden ülkelerin teknik direktörleri ve federasyon başkanları anında istifa etti.
Onlardaki utanma ve mahcubiyet duygusu maalesef bizimkilerde yok!
Kupada üç ev sahibi organizatör ülke çeyrek finale yükselemedi. 
Son dörde Afrika kıtasından tek bir ülke dahi kalamadı. Genel olarak baktığımızda kara kıta ekipleri şampiyonada tel tel dökülüverdiler. Ortadoğu, Asya ve Uzak Doğu temsilcileri de grup elemeleri içerisinde kalıverdiler.
Oynadığı futbol ile taktir toplayan Fas da “benden bu kadar” deyip evine döndü.
Dünya Kupası’nda en büyük hatayı FIFA yaptı. 
Kırmızı kart gören ABD’li bir oyuncunun kartı Başkan Trump’un telefonuyla iptal edildi. Oyuncuya kart görmemiş muamelesi yapıldı. Kırmızı kart cezası tecil edildi.
FIFA varlığını eleştirel hale getiren bu davranışı ile sınıfta kaldı.
Başkan İnfatino’ya bu davranışın bedeli ilk genel kurulda ödetilir diye düşünüyorum.
Takım sayısının artırıldığı bir şampiyonanın kalitesinin yerlerde olduğu gerçeğini hemen herkes kabul ediyor.
Nerde çokluk orda .okluk derler.
Bu durum finallerin ruhuna aykırı bir durum ortaya çıkardı.
Katılımcı takım sayısı eskisine yani 32’ye döndürülmeli.
Yarı finallerde iki maç, final ve üçüncülük maçlarıyla son dört maça gelindi. 
Dört ülkenin dışında kupaya sırt dönen milyarlarca insan var.
Kimse umursamıyor anlayacağınız.