PARA YOKSA

YEREL Seçimler sonrası bazı belediyelerimizin bütçe planlamaları yaparken zorlandıkları malumunuzdur.
Gelir kalemleri bellidir.
Zorunlu giderleri ise bel bükmektedir.
Üstelik özellikle muhalefet belediyelerinin gelirleri daha kasaya girmeden her belediyenin malum borçları nedeniyle peşin kesilmektedir.
İktidara ait belediyelerimizin bu konuda ellerinin daha serbest olduğunu söylemeye bilmem gerek var mı?
Ama yerel yönetimlerin olmazsa olmazları var, göz ardı edemeyecekleri…
Nedir onlar?
İşçi-memur maaşları…
Temizlik hizmetleri…
Çöp toplama…
Yenisini yapamasalar bile eski yol ve kaldırımların tadilatı…
İane yardımlar gibi.
Peki, bu hizmetler doğal olarak aksıyor mu?
Evet, aksadığını duyuyoruz.
Özellikle muhalefet belediyelerinin işçi-memur maaşlarını denkleştiremediklerini biliyor ve ödemeler için banka kredilerine başvurduklarını da biliyoruz.
Yani tam anlamıyla elleri, kolları bağlı biraz.
İmkanlarını zorlayarak halkın boğazından bir sıcak çorba gayretlerini takdir ettiğimi belirterek devam edeyim.
O zaman geriye ne kalıyor, ya da ne yapmaları gerekiyor?
Bunu geçmişte borçsuz bir belediye nasıl olunur ve bir belediye başkanı halkla ilişkilerini nasıl düzenler faslına radikal bir örnek olan rahmetli Muzaffer Önder’i hatırlamak gerekiyor.
Rahmetli Önder eski, püskü bir Renault arabaya biner.
Her sabah belediye değişik bir yoldan, o yol üzerindeki esnafın elini sıkıp, çaylarını içip, hatırlarını sorarak gelirdi.
Bir yerel yöneticinin olmazsa olmazının, halk ile olan yakınlaşması ve ilişkisi olduğunu en güzel örnekleyen bir başkandı.
Bunları bugün makamda bekleyen halk ile bir araya gelmemek için yolunu değiştirip, makama uğramayan yerel yöneticiler olduğunu duyduğum için söylüyorum.
Oysa, başta da dediğim gibi;
Para yoksa…
Yatırım yapamıyorsan…
İşçi-memur maaşlarını ödemekte zorlanıyorsan geriye yapacak tek şey kalıyor ki, bu gelecek seçimlerde bir yerel yöneticinin elini güçlendirecek en önemli etkendir;
Rahmetli Önder’i bir rol model olarak alacaksın.
Halkın içinde olacaksın.
Elini sıkıp, çayını içip, hal hatır soracaksın.
Yerelde halk temas ister, temas bekler.
Bunu onlardan esirgeyenlerin sonu;
Olmayan paraları gibi yoklar arasına katılmaktır!