CUMARTESİ akşamı sonuç ne olursa olsun düşüncem aynı olacaktı.
Tipik bir deplasman takımı gibi oynamadı Samsunspor…
90 dakika boyunca inanılmaz bir enerji koydular önce sahaya…
Futbolun saha içinde uygulanması gereken her ne varsa hepsini yaptılar.
Düşünün sadece ilk yarıda yüzde 33 topa sahip olmasına rağmen, 45 dakikada 14 kez rakip ceza sahasında topla buluşmuş Samsunspor…
Rakip kadar da kaleye şut atmış.
Haftalardır her maçta mücadeleleri vardı.
Bunu sonuca yansıtamıyorlardı.
Her şeyden önce de Alman teknik direktörle 90 dakika boyunca teslim olmamayı ezberine yazmışlardı.
Koşmayan, mücadele etmeyen kimse yok saha içinde.
Futbolun temel felsefesi olan fizik gücü önemli tabii…
Ama ancak bunu taktik beceriyle sonlandırınca netice geliyor.
Bu maçta, diğer maçlardan farklı olan buydu.
Koştular…
Yardımlaştılar…
Maçı başından sonuna kadar istediler.
Pozisyonlar yarattılar.
O pozisyonlardan da golleri buldular.
Hepsinden öte bu maça kadar deplasman golü olmayan Samsunspor, bu maçta üç gol birden bulmuş oldu.
Dördüncü gol de gelecekti ama olmadı.
Geçen sezon ve sezon başı maçlarda görmediğimiz şeyleri yapıyor Samsunspor…
Önce dediğim gibi sahanın her yerinde koşuyor ve ikili mücadelelerden kaçmıyorlar.
Gerek ikinci bölgede, gerekse üçüncü bölgede olması gerektiği gibi birbirlerine yakın ve yardımlaşma anlayışını benimsiyorlar.
Rakip ceza sahasına yöneltilen topların orada kalması ve sayı olarak çoğalabilmeleri için forvet hattındaki oyuncuların topu kaybetmemeleri gerekiyor.
Bu maçta, bunu da çok iyi yaptı Samsunspor…
Rakip ceza sahasına yakın bölümlerde Muhammed, Nitcham ve Marius topu iyi saklayınca, hem orta saha oyuncularının katkısını sağladılar.
Hem de takım boyunu kısaltmış oldular.
Aslında hiçbir futbolcuyu birbirinden ayırt etmek istemiyorum.
Yine de öne çıkanları söylememek olmaz.
İki asist yapan Emre sanırım bugüne kadar kendisinden beklenen katkıyı fazlasıyla yaptı.
Ama ben sağ bek Tırpan’ı da çok beğendim.
Bir defa fizik olarak mevkisine çok yakışıyor.
Hem atakta hem defansta da kendisinden bekleneni verdi o da…
Tabii bu maçta terlerinin son damlasına kadar mücadele ortaya koyan başta kaleci Okan, Taylan, Holse, Satka ve diğerlerini de unutmamak gerek.
Haftalar sonra direkten dönen ve bu maçta gelen galibiyeti asla küçümsememek lazım.
Zira kendi sahasında bugüne kadar hiç yenilmemiş ve lige ayrı bir kalite sunan Adana Demirspor’u, Adana’da yenmek hakikaten büyük başarı.
63. dakikada Adana Demirspor ikinci golü bulunca endişelenmedik desek yeridir ama uzatmalarda çabuk gelişen bir atakta kendi sahasından aldığı topla rakip ceza sahasına giren Nanu, topu ezmese Samsunspor dördüncü golü de bulacaktı.
Oynadığı son maçlarda puanlar kaybetmesine rağmen mücadele anlayışını yitirmeyen Samsunspor, bu mücadeleyi gollerle süsleyince özlediği galibiyete ulaştı.
Bu galibiyet;
Hem takım için.
Hem de bu takımın aldığı sonuçlardan sonra endişe duyan taraftarlar için önemli bir moral kaynağı oldu bence.
Haftalardır koşuyor, mücadele ediyor ama istediğini bulamıyordu Samsunspor.
Bu maçta, galibiyeti sonuna kadar aradı.
Aradığı kanı Adana’da bularak,
Deplasmandan üç puanla döndü.
Yorumlar
Kalan Karakter: