BOZKURT

Merih Demiral’ın maçtan sonra bozkurt işareti yapmasından sonra yaşananlar ortada. 
Mevzunun buralara gelmesinden açıkçası şikâyetçi değilim.
Hatta memleket tam istediğim kıvama geliyor.
Merih’in iki maç ceza almasını ve elenmemizi üzücü buluyorum ama ortaya konan şuur eksikleri ile beraber esasında kıymetli.
Türk Milleti kendi kültürünün bir simgesi olan bozkurta sahip çıktı. Dışarıda yaşanan bir olay olmasa bu kadar kenetlenir miydik emin değilim. Millet olma bilincinde önemli bir noktaydı.
Milli görüşçüsünden, merkez soluna kadar birçok insanımız ve birçok gazeteci Türkiye’ye yapılan muameleye karşı tavır koydu. Bozkurt altı çizilerek milli kültürümüzün simgesi olduğu ifade edildi. Bu konuların bu zeminde konuşulabilmesine Türkiye’de kurulan ittifaklar ve siyaset de normalleşmeye katkı sağlamıştır. Ama siyaset kötü yönetimin bir sonucu olarak milliyetçiliği bir tutunacak bir dal, bir hamaset vasıtası olarak kullanıyor mudur, bu da haklı bir sorudur.
Milli kültürümüzün bir simgesi denilen bozkurt Atatürk dönemi haricinde nerede sergilenmiş ve nerede bir sembol olarak kullanılmıştır? Daha düne kadar Ne Mutlu Türküm diyene ve andımız başlıklarını tartışmaya açanlar bozkurta sahip çıkması bir mecburiyetin sonucu mudur? 
Bu coğrafyada yaşamak isteyen, burada kader ortaklığı arzusunda olan herkes günün sonunda Türklüğün, bozkurtun, Türk milletinin ne anlama geldiğini anlar. Bu coğrafya eninde sonuna herkesi Türk yapar.
Dünya’da olduğu gibi Türkiye’de de milliyetçilik yükselen bir akım. Türkiye’de milliyetçilik duygusunu dünyadaki örneklerinden ayırmak gerekir. Bu milliyetçilik içe dönük bir milliyetçilik değil. Elbet uç örnekleri olmakla beraber bir milletin kendine tutunma iradesini çok kıymetli buluyorum. Türk milleti kendine tutunarak ayakta kalacağına inanmak zorundadır. Bunun için mesuliyet sahibi ve çalışkan bir milliyetçilik ayağa kaldırılmak zorundadır.