GEÇ GELEN ADALET, ADALET MİDİR?

Her mesleğin kendine özgü zorlu yanları vardır.
Avukatlık mesleği açısından ise bunlardan biri;haklı olduğuna inandığımız bir kişinin uğradığı haksızlığın giderilmediğini görmek ya da bunun için yıllarca mücadele etmek zorunda kalmaktır.
Geçtiğimiz hafta, yıllar önce temyiz ettiğim bir dosyanın kararı elime ulaştı.
Dosya, 2018 yılında açılmış haksız tutuklamaya ilişkin tazminat davasıydı. Meslek hayatım boyunca karşılaştığım en dikkat çekici usuli hatalar yüzünden aleyhe sonuçlanan bu dava, uzun ve yorucu bir süreç sonrasında nihayet Yargıtay tarafından bozuldu.
Kararın bozulmuş olması oldukça sevindiriciydi.
Zira yıllardır dile getirdiğimiz hususların haklılığı nihayet yüksek mahkeme tarafından da kabul görmüştü. Bir avukat için bunun manevi karşılığı, dışarıdan göründüğünden çok daha büyüktür. 
Bu sebeple kararı okuduğumda aklıma gelen ilk şey tazminat tutarı yahut dosyanın bundan sonraki aşamaları olmadı. Aklımdaki soru çok daha farklıydı:
Geç gelen adalet, adalet midir?
Geç de olsa haksızlığın sesinin duyulması bir avukat olarak bence; her daim umuttur, inançtır. Ancak haksızlığa uğrayan kişi yönüyle bu, çoğu zaman sadece buruk bir gülümsemedir.
Zira burada bahsettiğim dosya aslında sadece bir dava dosyası değildi. Bir insanın umudu, bekleyişi, sabredişi ve yaşadığı haksızlığın giderilmesi temennisiydi.
Geçen zamanda dosya rafta kalsa da insan değişti... Zaman geçtikçe umudu azaldı, belki de inancını kaybetti. 
Yıllar sonra gelen karar , umutları yeşertmeye yetecek mi bilinmez. 
Bu nedenle yargılamaların uzun sürmesi meselesi yalnızca hukuki bir sorun olarak değerlendirilmemelidir.
Elbette yargı sistemimiz, yargılamaların makul sürede sonuçlandırılması adına önemli çabalar göstermektedir. Ancak tüm bu gayretlere rağmen yaşanan gecikmelerin, bir insanın hayatında nasıl izler bıraktığını görmek için bazen tek bir dosya yeterlidir.
Bu yazıda paylaştığım örnek de bunun somut bir göstergesidir.Zira her dosyanın ardında bir insan, her kararın arkasında ise sonucunu bekleyen bir hayat vardır.
Nihayetinde haklılığın ortaya çıkmış olması sevindiricidir. 
Ancak insan yine de düşünmeden edemiyor: Eğer bir hakkın teslim edilmesi için yıllar geçmesi gerekiyorsa, bu süreçte kaybedilen zamanı kim telafi edecektir?
Belki de bu nedenle adalet, yalnızca doğru karar vermekle değil; o kararı zamanında verebilmekle de anlam kazanır.