Eski Türk yazıtlardan birinde şöyle yazar:
Kuzu dizlerinin üzerine çökerek annesini emer.
Karga yaşlı annesini besler.
Bunun adı: "Saygılı davranmaktır."
Horoz şafak vakti öter.
Yaban kazları her bahar kuzeye,
Her sonbahar güneye uçar.
Bunun adı: “Söz tutmaktır.''
Yeşilbaşlı ördek eşini kaybettikten sonra ölene kadar yeni bir eş bulmak istemez.
Buna: “Sadakat'' denir.
Bir geyik iyi bir otlağa rastladığında yaşadığı sürüyü oraya davet eder ve paylaşır.
Karınca yemek gördüğünde bütün koloniyi oraya çağırır.
Bunun adı: “Adalettir.''
Eğer bir insan bu erdemlere sahip değilse:
Hayvandan beter bir halde yaşıyordur!
Bir Türkmen duası da şöyledir:
Tanrım,
İlk önce,
Dağa taşa ver,
Ormana,
Hayvanlara,
Suya ver.
Ondan sonra:
İnsanlara,
Kapı komşuya,
Muhtaç olana ver,
Kalırsa,
En son bana ver. Amin diyelim hep beraber sevgili okullarımız...
Yorumlar
Kalan Karakter: