İsimsiz kahramanlara

Bir mektup yazarken hiç bu kadar zorlanacağımı ve duygulanacağımı düşünmezdim. Mektubun bir adresi, bir alıcısı olur her zaman. Mektup saydığım, tanıdığım birine yazılır. Ben sizi tanımıyorum ama inanın çok seviyorum. Ben 13 yaşında, Türkiye denen cennet vatanda doğmuş, Türk olmaktan gurur duyan bir kız çocuğuyum. Adım Buğlem. Siz benim adımı öğrendiniz ama ben sizin adlarınızı bilmiyorum. 
Sizin adınız kiminiz Mehmet'ti, kiminiz Serhat, kiminiz de Ali... belki de Ayşe, Emine, Hatice... 
Ben hepinize her zaman ŞEHİDİM diyorum. Anneniz vardı, babanız vardı, belki de çocuklarınız... 
Bu vatan için can verdiğinizde belki 15 yaşındaydınız, belki de 70... 
Bazılarınız sarışındı, bazılarınız da esmer... 
Belki İzmir'de şehit oldunuz, belki de Van'da... 
Tanımıyordunuz birbirinizi en kutsal görevi yerine getirirken... 
Dedim ya, tarif edemiyorum sizi...
Siz şehitlerimizi tarif edebilecek tek söz var: Vatan Sevgisi... 
Ama ne yüce sevgi... 
Canından, kanından, evladından, anneden, babadan vazgeçirten vatan sevgisi... 
Tarihimiz sizin yazdığınız destanlarla devleşiyor. Çanakkale'de, Sarıkamış'ta, Kurtuluş Savaşı'nda, 15 Temmuz'da... 
Düşman hep aynı... 
Bu güzel vatanımızı ele geçirmek, bizi esir etmek isteyen "tek dişi kalmış canavarlar"... 
Siz bu vatanın en yüce evlatları, o canavarların tek dişini de söktünüz. Sayenizde tüm dünya yurdumuzun bölünemez, ele geçirilemez olduğunu öğrendi.
Yaşadığınız zorlukları, vatan için nelerden vazgeçtiğinizi hayal bile edemiyorum. Benim şu an başımı sokacağım evim var, içi kürklü, montum var. Evde de olsam okulda da olsam her zaman sıcacık bir yuvam var. Sizin ayağınızda ayakkabı, sırtınızda montunuz, elinizde silahınız yoktu belki de... Düşmanın güçlü silahlarına karşı koyacak vatan sevgisiyle yanan yürekleriniz vardı sadece... O kocaman, imanla, cesaretle dolu yürekleriniz kurtardı bu güzelim vatanımızı ve bizlere armağan ettiğiniz geleceği... 
Ben şu anda sağlıklı, huzurlu, korkusuz ve hür bir şekilde yaşıyorsam bu siz isimsiz kahramanlar sayesindedir.
Ben sizleri tanımadım, görmedim ama eminim, ölüm sizlere duyduğum sevgi ve saygıyı kelimelerle tarif edemez. Siz bu güzel vatanı bize emanet ettiniz, bizler sahip çıkacağız. Bu geleceği siz var ettiniz, biz koruyacağız. Vatanın kutsallığını, candan bile değerli olduğunu siz öğrettiniz, bizler unutmayacağız. Mektubumun başında ne bir adres ne de alıcısı olacak demiştim fakat yazdıkça anladım ki alıcısı ŞEHİDİM, adresi de CENNET olacak... 
Bu vatan sonsuza kadar size minnettar kalacak.
Başta Gazi Mustafa Kemal ATATÜRK olmak üzere siz isimsiz kahramanlarımıza sonsuz teşekkürler... Canınızla emanet ettiğiniz vatana tüm benliğimizle sahip çıkacağız. Ne Mutlu TÜRKÜM diyene! 
Bu yazıyı şu anda Atatürk Mesleki ve Teknik Anadolu Lisesi öğrencisi 9-A sınıfında okuyan öğrencim Buğlem PİŞİRİR yazdı. Kendisine teşekkür ediyorum ve edebiyat dünyası İnşallah bir yazar adayı daha kazanmıştır. Tüm okurlarımı hürmetle, saygıyla selamlıyorum, yeni yazılar, yeni yüzler ve yeni yazarlar bekliyorum. Allah'a emanet olunuz.