KUYRUK ACISI

Bende bu kuyruk acısı sende bu evlat acısı varken biz dost olamayız...
Bir halk hikayesinin deyimleşmiş sözüdür bu. Hikâye şöyledir:
Bir adam bir yılanın hayatını kurtarır, yılan çok teşekkür eder ve ona yarın bu vakitte yine buraya gelmesini söyler. 
Ertesi gün adam gider yılan ona ağzında bir altın getirmiştir ve yılan adama her gün bu şekilde gelmesini, can borcuna karşılık ona her gün bir altın vereceğini söyler. 
Adamla yılanın dostluğu bu şekilde gelişir ve adam hâliyle epey zengin olur. Yaşlanıp da hastalanan adam durumu oğluna anlatır ve bugün gidemeyeceğini onun gitmesini isteyerek yeri tarif eder. 
Kendini akıllı sanan oğul "Bu yılan her gün bir altın getiriyorsa ben bunu takip eder, yuvasını ve altınların kaynağını bulurum, onu da oracıkta öldürürüm..." diye düşünür. 
Yılanla buluşur, altını alır ve gizlice takibe başlar. Yılan yuvasına geldiğinde kılıcıyla onu öldürmek ister ancak ani hareket yapan yılanın kuyruğunu keser ancak yılan o acıyla adamın oğlunu sokar ve öldürür.
Bir süre sonra adam iyileşir ve yılanı bulur. 
Ona "Unutalım aramızda olanları, dostluğumuz devam etsin..." der. 
Yılan ise "Bende bu kuyruk acısı, sende de bu evlat acısı olduktan sonra biz artık dost olamayız." der. 
Dostlar bulabilmek ve dost kalabilmek ümidiyle hoşça kalınız.