YILLARDIR yürütülen sağlık politikaları gereği yapılan sağlık yatırımları ballandıra ballandıra anlatılıyor.
Şimdi, yapılmadı mı diyebilirsiniz.
Yapıldı elbet.
Kimse sağlığa yapılan yatırımları inkar edemez.
Yeni açılan ve açılmakta olan şehir hastaneleri…
Devlet hastanelerinde yıllar öncesi koyulan kural ve getirilen kolaylıklarla işçiye, emekliye, memura verilen sağlık hizmetleri…
Eskiye dönük katkı paralarında devlet adına yapılan fedakarlık...
Sağlık sektöründe ve siyasette olanlara sorun, anlatırlar.
Ama ne yazık ki hepsi geride ve eskide kaldı.
Şimdilerde işler böyle yürümüyor.
Önce doktor sayısı azaldı.
Sonra branş doktorlarında bir erime…
Niye diye bana sormayın.
Çünkü hekimlerimizden işlerini uyduranlar yurt dışına gitti.
Birçoğu da yönetmelik gereği o hekimleri bünyelerinde bulundurmaları gereken özel hastanelere…
Devlete ait olanlarda sıkıntı büyük.
Randevu alamıyorsunuz öncelikle…
Alabildiklerinizde aylar sonrasına…
Radyoloji sırası da…
Tahlil sırası da…
Ameliyat sırası da…
Hatta kanser hastaları dahi teşhis konulsa da tedavi sırası bulmakta bir hayli çaresizler.
Milletin sağlığı Allah’a emanet derler ya şimdilerde Azrail’e emanet.
Parası olan, parayı bulan özel hastaneler gidecek de…
Gitse gücü yetecek mi, o da bir muamma.
Vallahi zor.
Billahi zor.
Özelde bile zor.
Gidenler bilir;
MR kaç lira?
Özellikli tahliller ve küçük operasyon diye nitelendireceğimiz işlemler kaç lira?
Güç yeter mi?
Yetmez ki yetmez!
Sahi, bu milletin sağlığı kime emanet?
Yorumlar
Kalan Karakter: