Kaçanlara selam olsun

Önceki yazılarımda bilinçli olarak değinmemiştim.
Musaba'nın bir karın ağrısı olduğu belliydi.
Önceki maçlarda tepkili jet gibi uçan futbolcu, son üç maçta el freni çekilmiş Ferrari'ye dönmüştü.
Sözleşmesindeki parayı getirdiğinde gitmesi normaldir ama henüz ligde maçlar devam ederken futbolcuyla veya menajeriyle kulüp izni olmaksızın transfer pazarlığı yapılmasının etik olmadığı aşikar diyeceğim de…
Neyi, kime anlatıyorsun demek hakkınız olacaktır.
Gelelim Eyüpspor ile oynanan kupa maçına…
Son söyleyeceğimi en başta söyleyeyim.
Hafta sonu alt yaş gurubunda maçı olan Eyüp, o yaştaki oyuncularının çoğunlukta olduğu bir kadroyla sahaya çıkıp sonucu daha baştan kabullenmişti.
Pek tadı tuzu olmadı yani maçın…
Sadece süre bulamayan oyuncuları izlemek fırsatı bulduk ki…
Onların birçoğunu çeşitli maçlarda seyretmiş ve fikir sahibi olmuştuk.
Samsunspor'un tüm maçlarda yedek bekleyen kalecisi gençliğine rağmen mevkisinde ilerleme kaydedeceğini gösterdi.
Ben kaptan Zeki'nin yerinde oynayan Mendes'i çok beğendim.
Bir bek oyuncusunun yapması gereken her şeyi hem ofansta, hem defansta yaparak arkadaşlarına önemli bir katkı verdi.
Orta sahada Makoumbou yine tertipli ve oyuna ağırlığını koyan oyunculardan biri oldu.
Geri dörtlü zayıf Eyüp karşısında istediği gibi topa sahip oldu.
Kah top dolaştırdılar…
Kah rakip sahaya top taşıdılar.
Duran top silahını onlar kullanamadı ama bu kez onların yerine 35'lik delikanlı Soner sahneye çıktı ve fişek gibi bir kafayla takımının ikinci golüne imza attı.
Zaten onunla beraber geçiş oyunlarının üstatları Holse ve Emre, Eyüp'e fazla gelen iktisatlı bir oyunun aktörleriydi.
Aslında çok şey yazacak bir maç değildi.
Gazozuna bir oyun oynansa ancak bu kadar olurdu.
Futbolun bir ciddiyet oyununu unutmamak gerektiği, farklı bitecek bir oyunda sayılmayanla beraber iki golü kalede görmek oldu.
Yine de guruplara galibiyetle başlayıp, haftaların kayıp serisine son vermek sanırım futbolun ahlaksız kaçaklarının konuşulduğu bir ortamda çarşamba gecesinin en büyük kazancıydı.