ÖZLERSİN

“SENİ gerçekten seven, insanı asla görmezden gelme…

Çünkü bir gün, yıldızları seyrederken Ay’ı kaybedersin” sözleri çok önemli yer tutar benim gönlümde.

Hayatı sizinle yürümeyi düşünmeyen birini yol arkadaşı bellemek, hayatınız adına yapacağınız en büyük yanlıştır.

Ama biz insanoğulları gerçekleri bilsek de, yalana yaslanmayı marifet belleriz.

Kolay terk etmek ucuzluktur bizim için.

İnanmasak da gönül verdiklerimizle yollarımızın kesişeceğini düşünürüz.

Oysa onlar, öylesine bencildirler ki,

Göz açıp, kapayıncaya kadar terk ederler.

Reşat Nuri Güntekin’in dediği gibi;

‘O kadar emeğe rağmen giden, insan yüktür.

Kayıp değil.

Ve şunu asla unutma;

Geçerken uğrayanla,

Sana gelmek için yola çıkan asla birdir.

Eskiden oturduğun o mahalle var ya,

Orayı özlersin.

Senden gidenleri özlersin.

Geride bıraktığın insanları özlersin.

En kötüsü ne biliyor musun?

Özlediklerinin hiçbiri geri gelmez.

Sen sadece “Özlersin.”

Onu için;

Ne gidene, gitme derim.

Ne de, peşinden giderim.

Hayatı paylaştığınız herkesin ahde vefa duygularına sahip olmadıklarını bilin diye söylüyorum.

Onlarla da, onsuzlarda yaşamaya devam etmeyi öğrenmeyi becermelisiniz,

Tamam seven, sevgiyi yaşam biçimi olarak kabul eden insansınız, özlersiniz.

Ama özlemek tekil bir duygudur.

Karşılığı olmaz.

Onun için baştaki cümlelere döneyim.

Yola sevdikleriniz ve sizi gerçekten sevenlerle yola devam etmeyi ilke edinin.

Ne demiştik;

“Seni gerçekten seven insanları görmezden gelme.

Çünkü bir gün yıldızları seyrederken, Ayı’ı kaybedersin!..”