DÜN çok sevip, değer verdiğim bir iş insanı kardeşimle beraberdim.
Uzun zamandır sohbet edememiştik.
Dün de bu açığı kapattık biraz.
Artık çok geride kalan günleri konuştuk.
Yakın geçmişi…
Bugünü…
Yarınları, geleceğimizi konuştuk.
Çok şey değişmiş hayatımızda…
Dünya değişmiş…
Hayat değişmiş…
Yaşadıklarımız,
Yakınlarımız,
Arkadaş ve dostlarımız…
Nihayetinde insanlar değişmiş.
Değişmeyen bir şey kalmış mı diye sorguladık.
Baktık yok, biz bile değişmişiz!
Sosyal yaşam…
Sosyal aktiviteler…
Bu kente hizmet edenler ve onların bize, kente bakış açıları değişmiş.
Dün kolay ulaştıklarımızın, uzak kaldığını fark ettik.
Hayatın doğal akışı bu, diyebilirsiniz.
Ama keşke yaşam alanlarımız, hizmet gördüğümüz etkenler sonucunda hizmet anlayışı bu kadar değişmeseymiş.
Bu kadar değişimin içinde değişmeyenlere ulaşmak zordur.
Onlar uzaklaştıkça, bizler kabuğumuza çekilmişiz.
Eski alışkanlıklarımızdan vazgeçmişiz mesela…
Ve sessizlik egemen olmuş hayatımıza…
Görünen o ki;
Süratle sürükleniyoruz, yalnızlığımıza…
Sevdikleriniz ve değer bulduklarınızla daha niye yıllar ve iyi hafta sonları diliyorum.
Yorumlar
Kalan Karakter: