VEDA VE UMUT

Korkuyla ümit arasında gider geliriz. 
Yaslanırken bir taraf diğerine galip gelmemeli. 
Diğeri incinir yoksa. 
Kartlar eşit dağıtılmalı her ikisine de. 
İkisi de gücenmemeli, gücendirilmemeli. 
Zamanla bazı özelliklerimizi kaybediyor, bazı yeni özellikler kazanıyoruz. 
Aylarca yazı yazmıyor, biriktiriyoruz. 
Bu esnada nezaketi süzüyor da süzüyoruz. 
Damıtıyor, arıtıyoruz. 
Kısa yazarak çok şey anlatmak istiyoruz. 
Açtığımız ayracı yeri ve zamanında kapatıyoruz da. 
“Gerçek” yerinde duruyor. 
Sağ olsunlar gönderdiklerimizi okurlarımızla buluşturuyorlar. 
Okurlar bekliyor, soruyor, yönlendiriyor, boşta bırakmıyor. 
Alıştırdık onları çünkü yıllarca yaza yaza.
İlhamsız, aşksız, zamansız bir şey olmuyor. 
Yarım asra yakın bir zamanı geride bırakınca pek çok özellik kaybolup gidiyor. 
Bu yaşlarda olanlar bilirler. 
Yanınızda bir de gözlük taşımanız gerekir. 
Kalple, gönülle daha iyi görmeye başlarsınız pek çok şeyi yalnız gözler zayıflar. 
Gözler, net görmeye veda ederken gözlükler burnunuza doğru iniverir. 
Mantık, akıl, tecrübe, muhakeme artarken; enerji, gülücük damlacıkları, umut dolu bakışlar vedaya başlar. 
Bir çocuk saflığıyla sevinemez, mutlu olamazsınız. 
Mutluluk, saadet vedaya kalkar. 
Küçük bir tahta oyuncakla kazanılan o büyük mutluluk büyüyünce dünyaları alsan da oluşmuyor. 
Ne acı… 
Meyveli ağacı taşlarlar. 
Meyvesinden faydalanmak isterler. 
Son meyveyi ağaçtan döktükten sonra bir hüzün kaplar insanı. 
Bu sene için veda derken hemen umut devreye girer. 
Gelecek seneyi düşünür, hayaller kurarsın. 
Fındıkçılar bir aydan fazladır bahçelerde, dallarda, dağlarda. 
Canhıraş bir mücadele veriyorlar. 
Kurtardıkları her bahçeden sonra seviniyorlar. 
Bahçelere veda ederken gelecek seneye dair umutlar yeşeriyor içlerinde. 
Seneye görüşürüz hey dallar diyorlar. 
Vedalaşıyorlar. 
Dedenin salası okunurken torunun doğum muştusu yetişiyor. 
İkisi bir arada yaşanıyor hayatta. 
Biri belki acıtsa da insanın içini, yarın ölecekmişçesine ahirete çalıştırsa da, üzse, hüzünlendirse de; diğeri hayata bağlar, mutlu eder, sağ eder. 
Bunlardan biri VEDA, diğeri UMUT’tur. ^
Hoşça kalınız.