ÇUVAL BOŞ OLUNCA

SİYASETTE ne ilktir, ne de son olacaktır.
Etik kavramının siyasette yerleşik olması beklenemez.
Olsa da kimse üzerine alınmaz..
Önce aday adayları belirlenir.
Sonra süreç adaylara evrilir.
Bu arada dargınlıklar, 
Küsmeler,
Ayrılıklar olur..
Sadece ayrılıklarla da bitmez..
Pusuda olan siyasi partilere hop yatay geçişler olur.
O güne kadar istifa ettiği partisi artık tu kakadır!..
Artık söylemler yeni siyasi anlayışlar üzerine derlenir.
Aday profilde aslında kendisine nasıl haksızlık yapıldığını, seçimi kazanacak ve partisine artı oy getirecek bir seçmen kitlesi olduğunu hatırlatır ve ekler söylemlerine.
Hakikaten böyle bir durum söz konusu da olabilir.
Ama doğru olmayan tek şey kişinin illa da bir makama yapışması ısrarıdır.
Sonuçta ya bir partinin yerelde adayı olurlar.
Ya da, parlamento için bir partinin amblemi içerisinde vekil adayı olurlar. 
Seçim biter bu yolları tercih edenlerin bazıları kazançlı çıkar.
Ki, bunun örneğini son seçimlerde yaşadık.
Millet İttifakı partileri arasındaki bu alışveriş, seçim sonrası ittifak partilerine milletvekili de kazandırdı.
Yerel seçimlerde başkanlık ta kazandırdı.
Bunlardan biri, Yeniden Refah Partisi’nden aday olan Ayvacık Belediye Başkanı Refahattin Şencan.
YRP’den seçildikten sonra birde baktık partisinden istifa etmiş ve AK Parti’ye katılma kararı almış.
BU bir ilk midir siyasette?.
Elbette değildir.
Ama makama gelip çuvalı boş bulanların takip ettiği bir yöntemdir.
Hem iktidara dahil olurlar.
Hem de tatlı kavundan bir dilimde kendilerine nasip olması için adım atmış olurlar.
Şaşıracak, yadırganacak bir durum değildir tabi.
Seçim yasalarında gerekli değişiklikler yapılmadığı sürece partiler arası transferler ne yazık ki, seçmen iradesine saygısızlıkla devam edecektir.