Dünya küçük Samsun'da!

İNSANLARIN geldiği, bulundukları yeri hazmetmeleri onların karakteristik gelişmeleri ile ilgilidir.
Zaman içinde bulundukları ortam.
Aldıkları tahsil…
Ait oldukları çevre…
Ve daha birçok etken kişinin bireysel ve çevresel gelişimini etkiler.
İşinde gelişir.
Çevresinde gelişir.
Sosyal hayatında gelişir.
Gün gelir kişi bazen hiç ummadığı mevkilere gelir.
Hani, 'Ayinesi iştir kişini lafa bakılmaz' diye bir söylem var ya;
Bu bizim topluma ve bu toplumun ürettiği kişiliklere pek uymaz.
Çünkü artık iş, ayine olmaktan çıkar yerini kuru söylemler, ucuz davranışlar, karakter bozuklukları, davranış biçimlerinde eğilmeler, bükülmeler başlar.
Çünkü gövdesi ve beyni bulunduğu yere hazır olmayanların ait oldukları çevreye ve o çevreyi oluşturanlara tepeden bakmaya başlar.
Oysa ne kadar güzel bir sözdür:
'İnsan büyüdükçe küçülmesini bilmeli.'
Hayatta daim olan ne var ki?
Bana sonlanmayan bir şey söyleyebilir misiniz, insan yaşamına dair?
Her şey başlar ve biter.
Geriye davranışlar.
Edinilmiş sevgiler.
Kazanılmış kalpler kalır.
Dününü unutan insanlar, bugünün hasletlerine ve getirilerine çabuk kaptırırlar kendilerini.
Ne küçük bilirler, ne büyük!
Ne saygı gösterirler, ne sevgi!
Bir başka memlekette de böyledir de dünyada da…
Samsun, daha da küçüktür.
Gün gelir, devran döner.
Devir biter.
Dönersiniz yine kürkçü dükkanına…
O dükkanda kendini bilmez çok insana rastladım.
Nasıl olsa geleceksiniz.
Yaptığınız saygısızlıkları yüzünüze vurmak için orada olacağımdan emin olabilirsiniz!
Yarın da bir gündür geliverir.
Beklerim!