Hayatta bir dostu olmalı insanın

Hayatın sizi nereye sürükleyeceğini bilemezsiniz.
Başınıza ne zaman, ne gelecek?
Ne zaman hastalanacaksınız?
Ne zaman bir dost eline ihtiyaç duyacaksınız?
Ne zaman şefkatli bir söz okşayacak duygularınızı?
Ne zaman düşeceksiniz?
Kim elini uzatacak size?
Yalnızlık Allah’a mahsusta;
Sizin biçare, yalnız bedeninize kim omuz verecek?
Bu soruların cevabını vermek sadece bana ait değil.
Hepimiz, yaşadığımız hayat içinde belki binlerce kez sorduk kendimize;
Kim dost?
Kim düşman?
Kim soracak halinizi, hatırınızı?
Kim güç verecek tökezlemekte olan size?
Etrafımda çok insan var.
Çoktan kastım günü, geleceği paylaşacak?
Hep yanınızda olup ta, hep hissettirenleri zaten biliyorum da;
Hiç ummadığınız bir anda kim düşünüp, arayacak sizi?
Ya da yanına vardığınız da kim gözlerindeki sevgiyi taşıyacak yüreğinize?
Benim çok kardeşim var böyle…
Biliyorum düşsem, sahiplenecek.
Tökezlesem, dayanak olacak.
Ve beklemediğim bir anda hatır soracak.
Her gün yanımda olanlar zaten biliyor kendilerini…
Hayati’dir, Akın’dır bırakmazlar peşimi…
Ee, böyleyse bu duygusallık niye?
Dün kendisinden söz ederken aklına düştüğüm bir din adamı dostum var, Ali Akça…
Aradı, methiyeler dizip, gururumu okşadı.
Sözleri kıskandırdı belki de…
Ama gün onunla bitmedi…
70 yıla yakındır beraberliğimizi hiç yitirmediğimiz birini daha ziyaret ettim.
Değerli dostum, Aziz Atik’i…
Ne kadar içten düşünür ne kadar sahiplenir,
Bir kez daha gördüm.
İsmini yazamadıklarım bağışlasınlar beni.
Ama bu hayat her şeye gebe.
Nereye sürükleyeceğini, ne hallere düşüreceğini bilemezsiniz!
‘Hayatta bir dostu olmalı insanın’ dememin nedeni budur.
Onlar varsa rahat nefes alır.
Onlarla dik durursunuz…