VALLAHİ kime sorsan herkes dertli.
Kiminin parası yok…
Kiminin sağlığı…
Kimi üç kuruşa çalışıyor.
Kimi o üç kuruşa muhtaç.
İşin kötüsü işler, durum yarın bir gün düzelecek diye kimsenin umudu yok.
Düzen öyle bir yere gelmiş ki…
Güç kimin elindeyse…
Kim karar mekanizmasına hakimse…
Kim istediğini, istediği gibi yönetiyor ve cezalandırabiliyorsa;
Güç de onda.
Hayat da…
Mutluluk da…
Bugün herkes, özellikle muhalefettekiler iktidardan dert yanıyor.
Tutuklamalar keyfi!
Suçlar cacık!
Suçlamalar hayali, falan diye dert yanıyor.
Öyle midir, değil midir bilemem.
Cevabını vermek beni aşar.
Ama sanmayın ki yerelde durumlar çok farklı…
Belli yerlerde yetki sahibi olup da iktidarı yerenler iş yetkilerini kullanmaya geldiğinde hiçte tenkit ettikleri iradeden aşağı kalmıyor.
Bunu bizzat ben yaşadım.
Ömrünü bu kente, insanlarına hizmetle geçiren ben…
Olayın içeriğini açıklamayacağım ama bugünü tenkit edenlerden olduğunu bildiklerim, bana savunma hakkı bile vermeden ceza vermekten imtina etmediler.
Anlatsam, 'Hakkını ara' diyecekler de…
Hani bir laf var; 'Anamı seven kadı. Kimi, kime şikayet edeyim…'
Diyecek çok şey gelirde aklıma, bana yakışmaz.
Ama ‘Ülkede huzur yok, adalet yok. Hak, hukuk yok. Huzur yok’ diyenler aynısını kendilerinin yarattıklarının farkındalar mı?
Sahi biri bana söylesin;
Bu millet…
Ben…
Siz;
Ne zaman huzur bulacağız?
Ne zaman adil ve hakkaniyetli bir yaşamla tanışacağız?
Var mı bilen?
Bildiğini kaçmadan söyleyebilen.
Varsa söylesin lütfen...
Yorumlar
Kalan Karakter: