ZAFERLER KOLAY KAZANILMIYOR

18 MART 1915'te ne var Türkiye'de…
Elde, avuçta bir şey kalmamış.
Elde yok.
Avuçta yok.
Yemeye aş,
Sıkmaya kurşun yok.
Nineler, dedeler günlerce omuzlarında taşıdıkları top mermilerini ve mühimmatı savaş alanına taşımışlar.
Cevat Paşa diye bir komutan çıkmış, onun komutanlığında Çanakkale Deniz Savaşı muvaffakiyetle sonuçlanmış.
Binlerce şehit…
On binlerce gazi, bu savaşın kahramanı olmuşlar.
Yolları bir…
Ülküleri bir…
Amaçları bir…
Takılmışlar mavi gözlü, sarışın dev adamın peşine…
Emirlerini ölüme gitmek anlamışlar.
Hayatları pahasına Çanakkale'yi geçilmez kılmışlar.
Yıl 1915...
Tam 110 yıl geçmiş...
Onların akıttıkları kanlarla, savaş alanında bıraktıkları organlarıyla bağımsızlığa giden yola not bırakmışlar.
Demokrasiye inanan…
Kendi kendine üreten…
Kapitülasyonlardan arındırılmış bir Türkiye, mirasları…
115 yıl sonra tekrar kutlarken ülkenin geldiği noktayı görüyorlarsa,
İnanıyorum ki, kemikleri sızlıyordur.
Nereden nereye geldik değil mi?
Zaferler kolay ve bedelsiz kazanılmıyor.
Kazanımları 115 yılda tüketmekte bu kadar kolay olmamalı.
Şehitlerimizin aziz ruhları önünde saygı ile eğiliyoruz.
Gazilerimizden özür diliyoruz.
Ama bilin ki, 
Hem Çanakkalelere hem mirasınıza bedeli ne olursa olsun sahip çıkmak istiyoruz...