Boşuna uğraşmışız!

GEÇEN gün Atakum'da bağlı olduğum sağlık merkezine gittim.
Sorumlu doktor yakın arkadaşım…
Öyle sağdan, soldan sohbet ederken muhabbet eğitime geldi ve sordu bana;
'Sen hangi okuldan mezunuz?' diye…
'19 Mayıs Lisesi' dedim.
Bizim dönemlerde mezun olan arkadaşlarımın neredeyse tamamına yakını üniversite okuma fırsatı buldular.
Eğitimimiz kaliteli.
Öğretmenlerimiz parmakla gösterilen cinstendi.
Dönem arkadaşlarımızdan gerek devlette, gerekse kendi hayatlarında başarılı olanların sayısı bir hayli kabarıktı.
Kayınvalidesi aynı liseden, aynı dönemde mezunmuş.
Aradı kendisini, o günleri konuştuk.
Öğretmenlerimizi, arkadaşlarımızı yad ettik.
Okul hatıralarımızın ne denli disiplinli olduğunu konuştuk.
Hatta okulun dış kapısında görevli Tahsin dayının bile disiplin konusunda ne kadar tavizsiz olduğunu hatırladık bir kez daha.
Hepsi bir yana orada geçen üç yılımı tekrar anımsadım.
Fen bölümü mezunu olarak hak etmeden hiçbir dersten geçemedik.
Laf olsun diye sınıf atlayamadık.
Öğretmenlerimizin insafına sığınamadık.
Öğretmen, öğretmenliğini…
Öğrenci, öğrenciliğini yani herkes işini bildi.
Kolay geçmedi lise tahsilimiz.
Ama hak ederek lise diploması, gittiğimiz üniversitelerden hak ederek lisans, yüksek lisans diploması aldık.
Kayırmacılıkla tanışmadık.
Çalıştık, imtihan edildik, karşılığını da iltimazsız aldık.
Üniversite son sınıfta, son bir dersi verirken neler çektiğimi ben biliyorum.
Yıllarca diplomam elimdeyken, mezun olamadığım rüyalarıma girdi.
Ama boşuna çekmişiz.
Boşuna karabasanlara teslim olmuşuz.
Meğerse ne kadar da kolaymış, üniversite diploması almak.
Basacakmışsın parayı.
Alacakmışsın diplomayı…