YARGILAMAK HAKTIR AMA!...

GEÇMİŞE dönüp baktığımda çok uzun yılları geride bıraktığımı görüyorum..
Uçarılıklarım olmuştur.
Hatalarımda..
Ama insan olanın mayasında var hata yapmak.
Yeter ki, birilerini üzmek için olmasın.,
Yeter ki, kasıtlı olmasın..
Beşer, şaşar ve kul acizliğiyle hata yapar..
Kimisi hoş görülür.
Kimisi tenkit..
Hayatı dolu dolu yaşadığınızda günahı, sevabı hepsi başınıza gelir.
Hep alkış bekleyemezsiniz.
Herkesin, her an yüzünüze gülmesini de..
Ama insan olana düşen görev;
Bu hayatı, bu kenti paylaştıklarına yardımcı olabilmektir.
Hizmet götürebilmektir.
Kentin sorunlarına ihtisası ölçeğinde çözüm bulunmasına yardımcı olabilmektir..
Şahsım olarak neler yaptığımı kendim olarak anlatacak değilim.
Bu bana yakışacak değil.
Ama şunu rahatlıkla söyleyebilirim ki;
Son elli yılın özellikle kırk yıllık dilimini bu kente hizmetle, bu kentin insanlarının emrinde geçirmiş biriyim.
Sanırım bunlar benden sonra beni tanıyan ve takip eden birilerinin yapacağı bir şey.
Aklımın doğru kabul ettiğine.
Bu kentin ve insanlarının yararına olacağına inandığım her mücadelenin içinde oldum.
Yanlışlarla, yanlış insanlarla da karşılaştığım oldu.
Ama bana yanlış geleni.
Başkalarını hata kabul ettiği her yeni gelişmeyi muhatabını dinlemeden,
Ona söz hakkı verip kendisini savunmasını beklemeden, almadan yargılamadım.
Bu yanlıştır.
Bu kişi hatalıdır.
El Hak, cezalandırılmalıdır demedim.
Herkes her şeyi kendince yorumlarda bir de işin insani tarafı vardır.
İşte o tarafı, insanı geçmişini göz ardı etmeden dinlemeyi ve birde onun savunmasını gözlerinin içine bakarak almadan suçlu ilan etmeyi.
Hele, ele cezalandırmayı hiç düşünmedim.
Hiç denemedim..
Yaşadıklarım bir başıma kaldığımda adeta boğuyor beni.
Muhatap olduğum sonuç ne geçmişime yakışıyor.
Ne kişiliğime..
Ne sosyal toplum içindeki yerime..
Hiç yakışmıyor!.
Yakıştıranlara da yakışmıyor..
Yargılamak bir haktır ama;
İnsanları dinlemeden,
Yaratılan sonuçlara ‘Olur’ gözüyle bakıp, kişiye cevap dahi veremiyorsanız;
Ya, bir suç olmadığı için alınan karardan utanıyorsunuz!.
Ya da, kişiye kurulan kumpastan haberdarsınız!.
Hangisi olursa olsun,
İkisi de birbirinden ayıp!
Ama bu kent küçük.
Bazı insanların geçmişi büyüktür.
Ve her türlü cevabı, hayat dersini,
O insanın mazisi gün olur, verir!..