BİR GÖNÜL ALMA MAÇIYDI...

Futbolcuların farklı Başakşehir yenilgisi nedeniyle ne yapıp edip kendilerini affettirmeleri gerekiyordu.
Rakibin gücünün yumuşaklığı elde tutulan bir avantajdı.
Henüz 2. dakika dolup 3. dakikadan saniyeler almaya başlanıldığında Emre'nin pasında ceza alanına hızlı bir giriş yapan Marius skor tabelasındaki rakamları değiştiriverdi.
Maça golle başlamanın keyfi yaşanırken 7. dakikada kaptan ortaya bir sanat eseri koydu. Zeki'nin jeneriklik frikikten gelen ikinci golü meğerim malumun ilanıymış da biz bilemedik!
Soğuktan aziz havada daha çok gol beklentisi içerisine girdik. Bileydik üçüncü bir gol olmayacak, futbol vasatın üstüne çıkamayacak, iki takımda maç bitse de gitsek havasında olacak. Vallahi de billahi tribündekiler onlardan daha önce evlerinin yollarını tutarlardı.
Latife bir yana küme düşmemesi imkansız hale dönüşmekte olan rakibinin üzerine daha fazla gitme gereğini duyulmadı. 6 Şubat depremini iliklerine kadar yaşamış bir şehrin takımının var olma mücadelesindeki başarısızlığı acının ikinci yıldönümünde maçı duygusal yönden de garip bir hale getirdiğini hissettik.
Hatayspor'un ilk yarıda göremediğimiz skora isyan etme çabasını ikinci yarının ortalarında biraz olsun hissettik. Samsunspor savunması ve Okan'ın yerinde müdahaleleri kendilerine sayısal üretkenliğin oluşmasına izin vermedi.
Artık küme düşme kelimelerini dilimize pelesenk etmeden yola devam ediyoruz. İçeride elde edilen kazanma alışkanlığını deplasmanlarda da göstermek durumundayız. Bunu sezonun başlarında yapan bir takım olduğumuzu yeniden hatırlamalıyız. Son haftalarda gözle görülen futbol oyun kalitesinin yeniden yukarı çekilmesi gerekiyor.
Rota Avrupa Kupalarına katılım sağlamak.
Pasaportları çıkarmaya, vize müracaatlarını yapmaya başlıyoruz.
Herkes hazır, takım da camia da hazır.
Gaz kesmeden yola revan olmaya devam edelim, zira mesafemiz bir hayli uzun...