BİLİYORUM çoğunluğun kolaya kaçıp gerçeklerden uzaklaştığını…
Oysa nefes almak, yaşamakla eşdeğer olmuyor.
Bir amacı olmalı insanın…
Ulaşacağı hedefleri…
Zedeletmeyeceği itibarı…
Herkes tarafından parkla gösterilecek saygınlığı olmalı.
Sevmeli insan…
Koşulsuz sevmeli…
Sevginin her kapıyı açacak anahtar olduğunu bilmeli.
Bencillik insana her şeyin sahibi olduğu, herkesin onun için yaşaması ve düşünmesi saçmalığını benimsetir.
Onun için paylaşımcı olmalı insan…
Yaşanacak her şeyde diğerlerinin hakkı olacağını da bilmeli.
Tevazu hayat düsturu olmalı.
Olmalı ki kibirden uzak durmalı.
Durmalı ki yaşadığınız hayatın ve ait olduğunuz dünyanın bir anlamı olmalı.
Aslında ömrünüz boyunca bu anlamı yükleyecek olan sizsiniz dünyaya…
Sevgi…
Anlayış…
Yardım eli…
Paylaşımcı bir hayat ile el uzatmalısınız beraber yaşadıklarınıza…
Güzel bir örnektir diye paylaşıyorum alttaki cümleleri sizlerle;
Dervişe sormuşlar,
Ne anladın dünyadan, diye…
"Ölülerin sevgi ile anıldığı…
Yaşayanların sevgisizlikten öldüğü bir dünyaya şahit oldum.
Ölülerin toprağına çiçek ektiler.
Yaşayanların bahçelerini talan ettiler" diye cevap vermiş.
Siz insanları sadece öldükten sonra değil,
Yaşarken de sevenlerden olun.
Karşılıksız kalsa bile ne anlayış ve izanınızı,
Ne de sevginizi, paylaşmaktan geri kalmayın.
İyi hafta sonu dileklerimle...
Yorumlar
Kalan Karakter: