DELİYE her gün bayram ya…
Bayram tatili biz deliler için hiçbir şey fark ettirmedi.
Gün güneşle başladı, karanlıkla bitti.
Yedik, içtik şükrettik.
Büyük bildiklerimize saygılarımızı ilettik.
Küçük bildiklerimizden sevgilerini bekledik.
Hepimiz aynı şeyleri hissettik.
Ama özellikle son beş ayda bilmediğim, belki de bilmek istemediğim şeyler fark ettim;
‘Güvendiğim, güvenildiğim.
Sevdiğim, sevildiğim.
Hatırladığım, hatırlanırım diye beklediklerimin koca bir yalan olduğunu…
Yıllara yayılan dostlukların, aslında yıkanan el kiri gibi bir anda sifona aktığını…
Yanında olduğunuzda sevgi dolu bakan gözlerin, meğerse riyanın esaretinde olduğunu…
‘Sensin, teksin’ diyenlerin aslında bu sıfatları kendileriyle andıklarını…
‘Abi’ diyenlerin kalbi duygulara sahip olmayıp, kendilerinden büyük abi tanımadıklarını…
Yeryüzünde bir insan bedeninde var olması gereken kalbi ve manevi duyguların, o semtlere hiç uğramadığını…’
Aslına bakarsanız bu dünyanın gerçekte var olup, bizim bir türlü çevremize yapıştıramadığımız ikiyüzlü duyguları…
Binlerce kez yaşandığı gibi yaşadım bende.
Sonuçta gerçekler üzer.
Ama hayatı başkalarının mutluluğu üzerine kurmuşsanız eğer,
Nefret, öfke ve kızgınlık yaşam anlayışınıza yapışmadığı gibi her nahoş duygu gibi bedeninizi anında terk eder.
O nedenle, el uzatmayanlara…
Aramayanlara…
Sevgisini esirgeyenlere…
Kendilerini farklı yerlere koyanlara…
Kızmıyorum.
Küsmüyorum.
Takılmıyorum.
Hayat devam ediyor zira ve takvim yapraklarına hakim olamıyorsunuz.
Bayram, seyran derken bilgisayarımın başına oturduğumda fark ettim;
Tarih 1 Temmuz 2023 olmuş.
Günler geçiyor.
Yıllar geçiyor.
Ömür bitiyor.
Hani diyorlar ya;
‘Hayat bir gündür, o da bugündür’ diye.
Bir günümüz, bugüne, her günümüze karışmış.
İnsanları mutlu edeceğiz diye…
Aman kötü bilmesinler,
Darılmasınlar, gücenmesinler diye diye…
Kendimizden vazgeçe vazgeçe…
Koca bir ömrü tüketmişiz;
‘Dost, kardeş, arkadaş türkülerini’ söyleye söyleye!
Yorumlar
Kalan Karakter: