12 BİN 500 LİRA

Bir kaç hafta önce yazdığım bir yazımın başlığını ‘Bu ülkede kim mutlu?’ diye atmıştım.
GSYH’nin yarısını yani 451 milyar doları paylaşan nüfusun en yüksek gelir elde eden yüzde 20’si ki tam olarak 17 milyon 55 bin 991 kişi elbette mutluydu.
Ya nüfusun geri kalan yüzde 80’i. Yüzde 80'in payına düşen kişi başına gelir ise 6 bin 668 dolar. 
Ya en düşük gelirliler mi? Nüfusun en düşük gelirli yüzde 20’sinin geliri de sadece 3 bin 134 dolar.
Durum böylesine açık ve seçik. Yüzde 20 mevcut ekonomik ortamdan son derece memnunlardı. Paralarını ya Kur Korumalı mevduata, ya dövize ya borsaya ya hisse senetlerine ya da banka mevduat faizleri yükseldiğinde bankaya koyuyorlar, keyiflerine bakıyorlar.
Nüfusun en yüksek gelir elde eden 17,1 milyon kişisi açısından ortada bir ekonomik kriz falan yok yani. 
Bakın önceki gün bu ülkede yıllarca çalışıp didinen sonra da bir nebze olsun rahat ederim umuduyla emekliye ayrılan binlerce insana reva görülen en düşük emekli aylığının 10 bin liradan 12 bin 500 liraya çıkarıldığı açıklandı.
Üstelik hiç sıkılmadan, ar etmeden bir de…
AB ülkelerinde çalışan yoksulluğunun en yüksek olduğu ülke yüzde 15 ile Türkiye iken emeklilerin sefaletini kimsenin umursamadığı bir kez daha ortaya çıktı.
Bu ülkede birilerine milyonluk saat, birilerine 30 küsur bin liralık ayakkabı, birilerine 180 bin liralık akşam yemeği düşerken; emeklinin payına yine sabır ve şükür düştü.
Evet, bir yerlere bunu not edin: En düşük emekli maaşı 10.000 TL'den 12.500 TL'ye çıkarıldı. Diğer emeklilere seyyanen zam yapılmayacak.
Demem o ki asgari ücret bile açlık sınırının altındayken, 12 bin 500 lirayla insanların geçinmesini beklemek izah edilemez. 
Bu rakamlar açıkça iktidarın, yarattığı ekonomik krizin faturasını yine emekçi ve emeklilerin sırtına yüklediğinin kanıtıdır.
Bu arada unutmadan Türkiye, demokrasi liginde 102’nci sıradaymış. 
Hayal bile edemeyeceğimiz her şey gerçek oldu ya inanılır gibi değil!