BARDAĞIN DOLU TARAFI

Ekonominin gidişatına yönelik olumlu sözler söylemeyi sanmayın ki ben de istemiyorum.
İstiyorum elbette, bardağın dolu tarafını da görmeyi.
Mesela son açıklanan enflasyon rakamları üzerinden bakalım. TÜİK'in son verilerine göre eylül ayı enflasyon rakamlarını hatırlayalım önce; aylık yüzde 2,97, yıllık ise yüzde 49,4 artış.
Hala çok yüksek bir enflasyonla karşı karşıyayız. 
Şimdi de bardağın dolu tarafını bulmaya çalışalım, önce emeklilerden başlayalım. Neyle geçiniyor emekliler? Emekli maaşlarıyla... Bir de bazı belediyelerin sağladığı sosyal yardımlarla. Onlar da zaten Ankara, İstanbul gibi büyük belediyeler. 
SGK'nın verilerine baktığımızda bu ülkede emekli maaşı alanların sayısı 16,4 milyon kişi. Ve ortalama kişi başına ödeme tutarı ise 15 bin TL. Bu rakam 17 bin 2 lira olan asgari ücretin de altında. En düşük emekli maaşının 12 bin 500 TL olduğunu bilmeyeniniz yok sanırım. 
Şimdi de bakalım enflasyon sepetine: Gıda, barınma, giyim ve sağlık. Bu ana giderlerin fiyatları bile enflasyon sepeti ortalamasının da üstünde artmış durumda.
Hadi bardağın dolu tarafını görün bakalım, görebiliyorsanız.
Şimdi de memurlara, sabit gelirlilerin durumuna bakalım. Bu kesimde bardağın dolu tarafını görebilecek miyiz? 
2018 sonrasında uygulanan kredi genişlemesi ve 2021 eylülünden itibaren indirilen faizler yüzünden, ev ve otomobil fiyatları, kiralar, gıda ve giyim gibi birçok kalemde fiyatlar, uçup gitti, astronomik seviyelere yükseldi biliyorsunuz. Ya sabit gelirlilerin maaşları. Onlar da artış var mı? 
Ne gezer. Aksine hem maaşları hem de satın alma güçleri erimiş durumda.
Bu arada hemen belirtelim; satın alma gücü cebinizdeki paranın miktarı değildir.
Alım gücü cebinizdeki para ile ne kadar ürün alabildiğinizdir!
Bunun sonucunda sadece gençlerimiz değil, doktor ve mühendislerimiz iş ve yaşam olanaklarını Avrupa’da aramaya başladılar artık.
Şimdi de bardağın "Merkez Bankası" tarafı dolu mu, bir de ona bakalım; Şimdiye kadar ne yapıldı: 
Politika faizi yüzde 50 gibi rekor seviyelere çıkarıldı, kredi artış sınırları iç talebi baskılayan politikalara gidildi, reel kur değerlendi. Dış etkenler yani emtia ve petrol fiyatları geriledi vs... 
Fakaat! Merkez Bankası’nın enflasyonla olan mücadelesinde kayda değer bir başarı sağlanabildi mi? Hayır! 
Bu nedenle de faizler indirilemiyor, bu gidişle de indirilecek gibi görünmüyor. 
Bir de "hükümet" tarafına bakalım. Orada bardağın dolu tarafı görünüyor mu diye…
Ne mümkün! 
Eylül ayı enflasyonu yüksek çıkınca, yüksek faiz politikasından geri adım atma planları da suya düşmüş oldu. Bu durum da ekonomi üzerindeki maliyetleri arttıracak. 
Ayrıca ekonomik büyümedeki yavaşlama, bunun sonucunda yaşanan istihdam kayıpları ki, bunun son örneğini Ankara’da 113 zabıta alımı sınavında gördük. 
2 günde 4 bin genç zabıta olmak için başvuruda bulundu. İşin en acı tarafı ne biliyor musunuz; Lise mezunlarının yapabileceği bu işe başvuranlar arasında hukuk, siyasal ve uluslararası ilişkileri mezunlarının da bulunması.
İşte istihdamdaki bu gerileme ekonomiyi de küçültecek gibi görüyor. Bu durum da toplumsal refah kaybı olarak, hükümeti çok ama çok zorlayacak.
Ayrıca enflasyonda istenilen düşüş sağlanmadıkça o yüksek ve kalıcı fon akışları, hani yabancı yatırım diyorlar ya, işte o yatırımlar da bir türlü Türkiye'ye giriş yapmıyor. Not artışlarına rağmen üstelik!
Gördüğünüz gibi; bardağın dolu tarafını ne yazık ki yine bir türlü göremedim.
Hukuk dışılıkları, liyakat dışı atamaları, demokrasi sıkıntılarını, kadın ve çocuk cinayetlerini, yolsuzlukları, orman yangınlarını, çevre katliamını, kamudaki israfı hiç söylemedim daha!  
Hadi bakalım bardağın dolu tarafını siz görebiliyorsanız, bana da gösterin!