Bir kadın kaç kişi eder?

Sabah alarm çalıyor.
Ama uyanan sadece ben değilim…
Bir anne uyanıyor.
Bir çalışan kadın uyanıyor.
Bir eş uyanıyor.
Bir evlat uyanıyor.
Bir yazar uyanıyor.
Ve hepsi aynı bedende.
Hastanenin koridorlarında hızlı adımlarla yürürken kimse içimdeki yorgunluğu görmez. Dosyalar konuşur, insanlar anlatır, ben dinlerim. Ama kimse bilmez… 
Gece yarısı kızımın üstünü kaç kere örttüğümü… 
Uykumdan kaç kere “anne” sesiyle uyandığımı…
Ben sadece bir tıbbı sekreter değilim.
Ben hayatın sekreteriyim.
Herkesin derdini yazıyorum, kendi yorgunluğumu silerek.
Akşam oluyor…
Eve giriyorum.
Kapıda küçük bir çift göz:
“Anne geldiii!”
O an bütün unvanlarımı çıkarıyorum.
Ben sadece Ela’nın annesiyim.
Yorgunluk geçiyor mu? Hayır.
Ama kalbim doluyor mu? Taşıyor.
Ama hayat sadece bundan ibaret değil…
Ben bir eşim.
Bir yuvanın ortağıyım.
Bir adamın omzuna başını koyabildiği kadınım.
Bazen güçlü dururum, bazen yorulurum… 
Ama her şeye rağmen birlikte yürümeyi seçerim.
Ve sonra… 
Kalbimin en ağır ama en kıymetli tarafı…
Ben bir evladım.
Babam… 
Yatalak.
Sessiz. Konuşamıyor belki… 
Ama kalbi hâlâ baba.
Annem…
Bir kadın, bir eş, bir hemşire, bir sabır abidesi.
Gecesini gündüzüne katıyor.
Ben de gidiyorum…
Altını değiştirirken, başını okşarken, gözlerine bakarken hayat bana bir şey öğretiyor:
Sevgi bazen konuşmadan da anlaşılır.
O odada zaman yavaş akar.
Yorgunluk büyür.
Ama vicdan… 
Huzur bulur.
Gece oluyor.
Herkes uyuyor.
Anne sustu.
Eş sustu.
Evlat sustu.
Ama ben susmam…
Çünkü ben aynı zamanda yazarım.
Yazmak…
Benim susarak bağırma şeklim.
Güçlü görünürken içimde kopan fırtınaları kâğıda dökme hâlim.
Bazen soruyorlar:
“Nasıl yetişiyorsun her şeye?”
Yetişmiyorum.
Ama vazgeçmiyorum.
Çünkü bir kadın yorulur ama durmaz.
Ağlar ama yıkılmaz.
Kırılır ama parçalanmaz.
Bir kadın anne olduysa kalbi dışarıda atar.
Bir kadın evlat olduysa vicdanı onu çağırır.
Bir kadın eş olduysa omuz omuza yürür.
Ben güçlü doğmadım.
Hayat beni güçlendirdi.
Şimdi soruyorum size…
Bir kadın kaç kişi eder?
Anne eder.
Eş eder.
Evlat eder.
Çalışan eder.
Yazar eder.
Sabır eder.
Sevgi eder.
Hayat eder.
Ve bazen…
Bir kadın, koca bir dünyaya bedeldir.