MESEM'li öğrencilerin maaşlarına el konuluyor

MESEM ile ilgili daha önce yazdığımız yazıları hatırlayanlar olacaktır. MESEM bu ülkenin çocuk işçiliğini meşru kılması projesinden başka bir şey değil ve hali hazırda şu an 764 bin 145 öğrenci MESEM’ler aracılığı ile çocuk işçi olarak çalıştırılmakta. Haftanın bir gününü okulda geri kalan günleri ise iş yerinde geçiren öğrencilerin yaşadıkları mobbing, hak kayıpları, güvencesiz çalışma ortamları, yemek ve yol ücretleri gibi sorunlar günden güne artarken devletin bu konuda gerekli tedbirleri almaması, denetimleri yeterli düzeyde yapmaması dikkat çekiyor. MESEM’ler ülkemizin en büyük kaynağı olan "ucuz işgücünün" yasal kılıfa sokulmuş halidir. Bu konuda yapılan eleştirilere kulak tıkayan yönetim, çocuk işçiliği esnasında yaşanan ölümlerin de sorumlusudur. 
MESEM’lere bu kadar ilgi olmasının temel nedeni yoksulluktur. Aileler eğitim alan çocuklarının ileride işsiz kalacakları kaygısını taşımaktadır. Okudukları taktirde işsiz kalacaklarını düşündükleri çocuklarını hem bir meslek sahibi yapmak hem de ev ekonomisine katkıda bulunması amacıyla MESEM’lere yönlendirmektedirler. MESEM’lerin bu kadar rağbet görmesinde çocuklarının cebine günlük harçlıklarını koyamayan ebeveynlerin mağduriyeti de vardır. 
MESEM ile ilgili bir başka sorun ise öğrencileri yanında çalıştıran işletmeler. Bilindiği üzere MESEMli öğrencilere düşük ücret ödeniyor, asgari ücretin üçte biri bile sayılmayan 6 bin 631 lira 40 kuruşluk stajyer maaşı ödemesi yapılıyor. Bu ücret devlet tarafından işletmelerin hesabına yatırılıyor. İşletmeler de maaş zamanı bu paraları çocuklara ödüyor. Ancak bazı işletmelerin bu ödemeleri dahi yapmadıkları iddia ediliyor. Örneklemek gerekirse... Geçtiğimiz günlerde bir kuaför arkadaşımın yanına uğradım. Orada 5-6 kız öğrenci vardı ve stajyer olarak çalıştıklarını söylediler. Neden bu kadar fazla öğrenci olduğunu sorduğumda, asıl çalışanın iki kişi olduğunu diğerlerinin başka yerde çalıştıklarını söylediler. Hal hatır, öğrencilik durumları ile ilgili konuşurken, stajyer kızlardan birisine kuaför arkadaş, benim adliyede çalıştığımı ve sorması gerekenleri sormam gerektiğini söyledi. Ben de merak edip sordum. Genç kız bir kuaförde stajyer olarak çalıştığını, hem de günlük çalışma saatlerinden fazla çalıştığını, devletin kendilerine ödenmesi için bir ücret takdim ettiğini ve bunu işletmenin hesabına yatırdığını ancak işletme sahibinin kendilerine bu parayı vermediğini, bunun için şikayetçi olmak istediğini ancak ileride bu sektörde iş bulamayacağından çekindiği için şikayetçi olamadığını dile getirdi. Şikayetçi olmadığı müddetçe yapılabilecek bir şey olmadığını ifade ettim kendisine ve alternatif olarak CİMER'e şikayette bulunabileceğini söyledim. 
Sadece bu olay bile gösteriyor ki, MESEM’ler sadece fiziki bir sömürü aracı değil aynı zamanda emek hırsızlığının, mobbingin de kaynağı. Bu sadece bizlerin şahit olabildiği kısmı. Kim bilir bizlerin bilmediği, şahit olamadığı nice sorunlarla mücadele ediyor bu çocuklar. İş güvenliğinden yoksun, yaşlarının üzerindeki sorumlulukta işlerde çalıştırılan, emeğinin karşılığını alamayan, çocuk işçiliğinin sömürüsüne maruz kalan yüzbinlerce öğrenciden bahsediyoruz. Bu alanda öğretmenlerin iş yerlerine haftalık ziyaretleri kesinlikle yeterli değil. Devletin ciddi bir denetim mekanizması geliştirmesi gerekmektedir. Tabii MESEM’lerin kapatılması tek dileğimizdir ancak bunun olmadığı bir düzende dileğimiz hiç değilse insanca çalışma koşullarının sağlanmasıdır. 
Tekrar etmekte fayda var ki MESEM’ler çocuk işçiliğinin, çocuk sömürüsünün yasal hale getirilmiş halidir. Yoksulluk MESEM demektir, gelecek kaygısı MESEM demektir, eğitimsizlik MESEM demektir.